เล่าเรื่อง เรื่อยเปื่อย

ตะลุยน้ำท่วม 1

เพราะงานพืชสวนโลกเลื่อน ก็เลยทำให้ได้กลับมาดูบ้านในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อว่าน้ำจะท่วมหรือไม่ท่วม

ในตอนแรก ก็ไม่เคยได้ใส่ใจว่าน้ำจะเข้าบ้านหรือไม่ ด้วยเพราะมั่นใจตามที่โครงการฯ บอกเอาไว้
แต่หลังจากที่ทิ้งบ้านไปเชียงใหม่หลายๆ วัน ความเชื่อมั่นก็ค่อยๆ ถูกกัดกร่อนลงด้วยเสียงลือเสียงเล่าอ้างต่างๆ จนทำให้ทนไม่ไหว ต้องตัดสินใจเดินทางกลับทันทีที่รู้ว่างานเลื่อน

เราบินกลับในเที่ยวบิน 5 โมงเย็น ซึ่งมานึกได้ว่าเป็นการตัดสินใจที่ผิดมหันต์ เพราะกว่าเครื่องจะลง กว่าจะมาถึงทางเข้าบ้านก็เป็นเวลา 3 ทุ่มซึ่งมันเป็นเวลาที่ดึกเกินไปซะแล้ว
โดยปกติ การกลับบ้าน 3 ทุ่มถือเป็นเรื่องปกติ เราลงรถแล้วยังสามารถหาอะไรกินก่อนเข้าบ้านได้ แต่สถานการณ์ที่ไม่ปกติอย่างวันนี้ เราต้องรอรถเข้าซอยถึง 4 ทุ่มเพราะน้ำท่วมทางเกือบหมดแล้ว แล้วยังต้องลุยน้ำสูงกว่าหัวเข่าเข้าบ้าน ผ่านดงหญ้ารกทึบ และยังไม่รู้ว่ามีอะไรรอเราอยู่ตรงระเบียงบ้านแห้งๆ ที่อาจจะมีตัวอะไรหนีน้ำมาก็ได้
ระหว่างทางเราก็พยายามมองหาไม้หรืออะไรที่พอจะเอามาเป็นอาวุธป้องกันตัวยไปตลอดทาง แต่ก็หายไม่เจอ สุดท้ายเราก็เข้าไปในบ้านของเราได้อย่างปลอดภัย ไม่มีอะไรมาให้เราต้องอกสั่นขวัญหาย
และเป็นเรื่องดี ที่เรากลับมาทันก่อนที่น้ำจะเข้าบ้าน

คืนนั้นเรานอนหลับสบาย หายเครียดไปเปลาะหนึ่ง
ก่อนที่จะตื่นเช้ามาพบกับความเครียดอื่นที่ก่อตัวรออยู่อย่างสงบด้านนอกนั่น

20111031-050944.jpg

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s