เล่าเรื่อง เรื่อยเปื่อย

อาม่าเสีย

หลังจากร่างกายไม่ค่อยแข็งแรงมาช่วงระยะเวลาหนึ่ง

อาม่าก็ได้จากพวกเราไปอย่างสงบ เมื่อเวลา ๔ ทุ่ม ๒๐ วันอาทิตย์ที่ ๒๐ กุมภา ที่ผ่านมา

ทั้งๆ ที่เราคิดว่านั่นคือการนอนหลับลึกอย่างที่เคยเป็น

อาม่าหายใจแรงอยู่ประมาณ ๑ ชั่วโมง หลังจากเป็นไข้

แม่รู้สึกเอะใจลองไปเรียกดู ก็ไม่มีอาการตอบสนอง

น้องๆ เริ่มใจไม่ค่อยดี เข้าไปเรียก ไปเขย่าตัว

เราก็ยังคิดในแง่ดีกว่า หลับลึกเหมือนเคยๆ นั่นแหละ

อีกสักพักจะลืมตาขึ้นมา แล้วก็บอกว่าจะกินโอวัลติน

แต่คราวนี้ไม่ หลังจากหายใจ ๒ เฮือกสุดท้าย อาม่าก็ไม่หายใจอีกเลย

 

ยังไม่ได้คุยอะไรกันเท่าไหร่เลย

อาม่าเอาแต่นอนหลับ ได้คุยบ้าง ก็ตอนตื่นขึ้นมา ก็ถามเราแต่ว่า

“กินข้าวหรือยัง ดึกแล้วไม่นอนอีก”

 

อาม่าไม่อยู่ ไม่มีใครถามแล้ว

 

รูปนี้ เพิ่งถ่ายเมื่อเดือนที่แล้วเอง ทำไมเร็วอย่างนี้

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s