เล่าเรื่อง เรื่อยเปื่อย

สยองขวัญ วันศุกร์

เมื่อวันศุกร์โดนแมลงสาปจู่โจมถึงเตียงนอน
ทำเอาขวัญผวาไปหลายวัน
เรื่องมันมีอยู่ว่าวันนั้นทำงานดึกจนตีสาม เสร็จแล้วก็ไปนอน
เอาน้ำขวด ยี่ห้ออะไรจำไม่ได้ ที่มันจะมีกระดาษเขียนว่า "พักนี้ดูโทรมไปไหม" ติดอยู่ที่ขวด
เอาขึ้นไปกินก่อนนอนด้วย กะว่าตื่นมาจะหน้าใสตามที่โฆษณา
ปิดไฟ นอน วางขวดน้ำไว้ข้างเตียง
อ๊ะ…หยิบขึ้นมากินซักหน่อยดีกว่า เดี๋ยวเผลอหลับไปก่อน
หมุนฝาขวดไปได้ครึ่งรอบ มือซ้ายก็สัมผัสอะไรแปลกๆ
ยังไม่ทันได้ตั้งสติ ไอ้อะไรแปลกๆ มันก็พุ่งปร๊าด ผ่านข้อมือ แขนลงไปที่เตียง
วินาทีนั้นสามัญสำนึกก็สำเหนียกไปถึงประสบการณ์เก่าๆ ที่เคยโดนไอ้อะไรก็ไม่รู้มันไต่ตัวได้ว่าเป็นสัมผัสเหมือนกันไม่ผิดเพี้ยน
เท่านั้นเอง ขวดไปทาง คนไปทาง ดีที่ยังเปิดไม่เต็มที่ น้ำเลยไม่หกกระจายทั้งห้อง
พุ่งพรวดไปเปิดไฟ ก็ทันได้เห็นมัน
ศัตรูฟ้าประทาน ตัวดำเมี่ยม ขนาดหัวแม่มือผู้ใหญ่ ขาอวบอ้วน กร้านชีวิต
หนวดคู่ส่ายไปมาเหมือนจะมองหาว่า ไหน ไอ้นัทมันอยู่ตรงไหน จะไปไต่หน้ามันซะหน่อย อิอิอิ
มันซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มอุ่น…ชิ…ผ้าห่มกรูนะเว้ย
จรดๆ จ้องๆ กันอยู่สักพัก ส่วนใหญ่เป็นเราจรด เพราะมันหันหลังให้
บอกมันว่า "รอก่อนนะ อยู่ตรงนี้ก่อนนะ อย่าเพิ่งไปไหนนะน้อง เดี๋ยวพี่มา"
เดินไปหลังบ้า เอาไม้กวาดตีแมลงสาปคู่ใจมา กะจะฟาดให้อี้กระจายคาเตียง สกปรกหน่อยไม่เป็นไร เดี๋ยวซักได้ แต่มึงตายก่อน
เขาบอกว่า แมลงสาปมันจะมีประสาทสัมผัสที่ดีมาก เหมือนที่มันรู้ว่าคนไหนกลัวมัน
ก็เห็นจริง เพราะแค่ง้างไม่ขึ้นเท่านั้น มันก็ขยับหนวด วื้ด วื้ด ขยับขา 2 ที เฮ้ย เฮ้ย เดี๋ยว เดี๋ยวเด้…
ไม่ทันซะแล้ว มันวิ่งปรู๊ดลงไปข้างเตียงอีกฝั่ง ที่ติดผนัง…คาตาผม ที่ยืนมองมันด้วยความอึ้งและ…เหงื่อตก
เอาล่ะสิ ซวยแล้ว นอนที่นี่ไม่ได้แล้ว จะไปนอนไหนดีวะเนี่ย

หนีตายไปนอนกับอาม่า…ที่อยู่ห้องเดียวกันนั่นแหละ นอนริมผนังฝั่งที่มันปรู๊ดลงไปซะด้วย
ก็เลย…เปิดไฟนอน กลัวมันโผล่ขึ้นมา

วันเสาร์ยาโยยกลับมาแล้ว เลยกลับดึก เผื่ออะไร อะไรมันจะดีขึ้น (ให้คนอื่นจัดการแทน)
เพราะยาโยยจะนอนตรงที่มันวิ่งลงไป อิอิอิ
แต่แผนนี้พลาดตรงที่ดันไปเล่าให้โยยมันฟังก่อน
เปิดประตูห้องนอนมา จึงได้เห็นภาพ…โยย นอนอยู่ตรงที่เรา เว้นที่ตรงนั้นไว้ให้เรานอน -_-!
เลยนอนเกร็งสุดฤทธิ์

ไม่เป็นไร ตัวมันใหญ่ขนาดนั้น แปลว่าอายุเยอะแล้ว เดี๋ยวมันก็ตายไปเอง อีก 2 วันเราก็เห็นมันหงายท้องอยู่ที่ไหนสักที่แน่ๆ
หรือไม่มันก็ต้องออกไปหาอะไรกินที่อื่นแหละ เพราะว่าในห้องไม่มีอะไรให้มันกิน เดี๋ยวมันก็ไป ใช่มะ ใช่มะ เนด เกด

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s