เล่าเรื่อง เรื่อยเปื่อย

เรื่องเก่า ที่มาจากเรื่องใหม่

วันนี้ต้องกลับมาทำงานอดิเรกเก่าที่ห่างหายไปนานเป็น 10 ปี
 
เพราะงานคอนเสิร์ตบอยด์…ที่กำลังจะถึงนี่แหละ
 
มีคิว Special Effect คิวนึง
 
อยากให้รัดเกล้า เก็บดาว ในเพลง "เก็บดาว" (ไม่งงนะ)
 
ดาวต้องลอยลงมาให้รัดเกล้าเก็บ
 
เป็นงานขี้ๆ…
 
คือรับขี้มาจากคนอื่น คนอื่น…รับไปแล้ว แล้วมันไม่ทำ
 
ขี้ก็เลยมาลงที่นี่
 
สมดังสโลแกนบริษัท "อยากได้อะไรบอก เดี๋ยว เสก ให้"
 
เลยต้องมานั่งดมตะกั่วอยู่นี่ไง
 
ไม่ได้บัดกรีมา 10 กว่าปี ผลงานออกมา…สุดยอด…
 
หลอด LED 30 ดวงบนแผ่นปริ๊นท์ขนาด 5×5 cm
 
เรื่องสวยช่างมัน เพราะคิวจริงมันจะมืด เห็นแต่แสงดาววววว ระยิบ ระยับบบบบบบบ
 
บัดกรีไปก็นึกถึงเรื่องห่ามๆ ตอนเด็กๆ …เอ…ทำไมต้องนึกถึงเรื่องเก่าๆ ไม่ได้ใกล้ตายซะหน่อย
 
หรือเมาตะกั่วหว่า หรือว่าใกล้ตายจริงๆ
 
เด็กๆ นะ เคยเอาแอมโมเนียมาทดลอง ซื้อมาขวดนึง เกือบลิตร เล่นไป 1 แก้วชา
 
ที่เหลือเก็บซ่อนไว้ วันดีคืนดี มีคนทำแตก…สุดยอดดดดด….
 
กลิ่นแอมโมเนียกระจายเต็มบ้าน ตั้งกะชั้น 3 ยันชั้น 1
 
บ้านเราไม่มีใครเป็นลมอีกเลย ได้ภูมิต้านทานไปแล้ว
 
อีกอันนึงก็เคยได้ยินมาว่าเอาสังกะสีไปใส่ลงในกรดอะไรซัลฟุริกไม่รู้ แล้วมันจะได้แก๊สที่ติดไฟได้
 
เอากรดใส่ขวดเป๊ปซี่ลิตร (แต่ก่อนมีแต่ขวดแก้ว) ใส่สังกะสีลงไป
 
เดือดปุดๆๆๆๆๆ นั่นไง แก๊สออกมาแล้ว
 
เอาไม้ขีดจุดไฟไปจ่อที่ปากขวด หารู้ไม่ว่ามันอันตรายมาก
 
"บึ้ม" โชคดีมากที่ใจร้อน รีบจุดไฟ แก๊สเลยยังมีน้อย มันเป็นประกายไฟและระเบิดที่ปากขวด
 
แล้วปากขวดก็หนาพอที่จะทนแรงได้ เลยรอดมาได้ ไม่ตาย แต่ตอนนั้นไม่รู้ตัวว่ารอดตาย
 
จะจุดใหม่ (ดูมัน) ไม่ติดแล้ว แก๊สหมด เลยเซ็งๆ ขนของกลับบ้าน กรดเหลืออีก 1 ขวดใหญ่
 
เก็บไว้
 
วันเกิดหลาน อยากโชว์ดอกไม้ไฟ (ดูดี๊ มันฝักใฝ่มาแต่เด็ก ตอนนี้เลยได้มาทำงานพลุ)
 
เอาวี๊ด บึ้ม ไปจัดเป็นชุด ปักไว้กะขวดลิโพ 20 กว่าดอก พ่วงชนวน…
 
"แฮปปี้ เบิ๊ดดดดดด เด่ ทู๊ ยูยยยยยยยยยย"
 
วี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ปี๊ดดดดดดดดดดดด วี๊ดดดดดดดดด
 
มันพุ่งมั่วซั่วหาทิศไม่ได้ วิ่งหนีกันตาเหลือก
 
วันลอยกระทง เอาวี๊ด บึ้ม นี่แหละ (ไม่เข็ด) มาแกะชนวนออก
 
เทดินปืนออกมา ใส่กลับเข้าไปใหม่แบบกลับส่วนผสม
 
เอาไปวางไว้กับพื้นถนน……
 
จุด…………..
 
วี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
 
มันวิ่งออกไป 10 เมตร
 
แล้ว…
 
มันก็วกกลับมาตามส่วนผสมที่ใส่กลับเอาไว้
 
เล่นเอาแก๊งค์เด็กเปรตทั้งหลายแตกกระจาย…เป็นครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้
 
มันพุ่งข้ามหัวพวกเราไป…
 
เอี้ยวววววววววววววววววววว
 
พุ่งเข้าใส่อาเจ๊คนนึงที่ขับมอเตอร์ไซค์ผ่านมา "ปั่ก"
 
"ชิบหายยยยย" ครับ หายหมด วิ่งหนีหัวซุกหัวซุนบ้านใครบ้านมัน
 
อือ…………………………………………………….
 
ยังไงเนี่ย ทำไมนึกถึงเรื่องเก่าๆ ได้เยอะขนาดนี้ฟระเนี่ย
 
ไม่เอาแล้ว เลิกดีกว่า แค่นี้ก็สวยแล้ว
 
เก็บดาวมาทั้งฟ้า แล้วแทนรักมาให้กันนนนนนนนนนน 
 
แต่เก็บของก่อนกลับบ้านด้วย 
 
ซากอุปกรณ์เกลื่อน
 
กลับบ้านดีกั่ว

2 responses

  1. เกด

    เห้ย เฮียทำไงให้รูปมันขึ้นใหญ่เลยไม่ต้องคลิกไปดูอีกอ่ะ

    21/04/2006 ที่ 01:29

  2. mananya

    อ่านแล้วขำก๊ากเลย  ดีที่ไม่มีใครอยู่ในห้องทำงาน
    สงสัยเราต้องเฝ้าระวังลูกชายเราบ้างแล้ว เด๋วมันระเบิดบ้านเรา  อะนะ

    24/04/2006 ที่ 08:41

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s