เล่าเรื่อง เรื่อยเปื่อย

อิน สะ ปาย เร ชั่น

ไปงานแต่งงานของรุ่นน้องมา…นานแล้วล่ะ เดือนมีนา
  
ภาพรวมของเหล่าผู้ไปงาน
 
 แขกโต๊ะสุดท้าย "ไปเรียกเจ้าบ่าว-เจ้าสาวมาถ่ายรูปดิ๊"
 
โต๊ะสุดท้าย ก็ถ่ายนานหน่อย
 
เกาะไว้ เดี๋ยวได้แต่ง ใช่ไหม?
 
555 
 
ครอบครัว (ตัว)ใหญ่ ลูกๆ 2 คนนี้นี่เป็นมาตรวัดความลำเอียงได้เป็นอย่างดี ห้ามโอ๋ใครคนหนึ่งเกินหน้าเด็ดขาด มีโฮ… ซื้อของเล่นเข้าบ้านก็ต้อง 2 ชิ้น เหมือนๆ กันถ่ายรูปก็ต้องถ่ายเท่าๆ กัน
 
แก็งค์นี้มาถึงก่อน มานั่งอิจฉาคู่บ่าว-สาวก่อน มาถึงก่อน ก็ได้อิจฉานานหน่อย
 
อันนี้มาทีหลัง มีเวลาอิจฉาเค้าน้อยไปหน่อย เสียเปรียบ…
 
น้องหนิงที่ไปด้วย เป็นเพื่อนของฝ่ายชาย เปรยออกมาเบาๆ ให้ทั้งโต๊ะได้ยินว่า
 
"มางานแต่งแล้วมันเกิด อิน สะ ปาย เร ชั่น อยากแต่งกะเค้ามั่ง…"
 
จริงไหม?
เดี๋ยวต้องลองไปถามคนที่ไปงานดู
แต่เท่าที่รู้…ไปวุ่นวายกะงานแต่งของชาวบ้านมาเป็นสิบๆ งานแล้ว
ยังไม่เกิด อิน สะ ปาย เร ชั่น เลย…สักนิด…
มาสะดุดจึ้กก็งานนี้นี่แหละ
แต่แค่สะดุดนะ
นิดเดียวเอง
 
 
 
นิดเดียวจริงๆ

One response

  1. เกด

    อ่ะ…บอกแม่เร๊ววววววว

    18/04/2006 ที่ 12:03

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s