เล่าเรื่อง เรื่อยเปื่อย

ตั๊ก….ตั๊ก…..ตั๊ก..ตั๊ก..ตั๊ก.ตั๊กตั๊กตั๊ก……….ตั๊กแก……

ไม่น่าเชื่อว่าสัตย์เลื้อยคลานสี่เท้า ตัวเท่าผ่ามือจะมีอิทธิ์ถึงเพียงนี้
 
 
 
 
วันนี้ที่ office มีการรื้อของ เอาข้าวของเก่าๆ ที่ไม่ได้ใช้แล้ว
เพื่อขายซาเล้งเอาเงินมาประทังชีวิต
…………………………………..
…………………………………..
…………………………………..
ขณะที่ช่วยกันลุยเข้าไปถึงส่วนที่ลึกที่สุด เก็บของมานานที่สุดนั่นเอง
เหล่าทหารราบ 2 นายที่อาสาเป็นแนวหน้าก็ชะงักกึก ประหนึ่งถูกสาปให้เป็นน้ำแข็ง
………………………………….
แล้วก็แตกฮือวิ่งกระเจิดกระเจิงกันออกมา
ทำเอาพวกที่รอเก็บของอยู่ด้านนอกตกอกตกใจ
เสียงไถ่ถามว่าเกิดอะไรขึ้นดังระงม
ไม่ทันได้ถามจบประโยค
ตัวการก่อการร้ายก็วิ่งตามทหารแนวหน้าเหล่านั้นออกมาด้วย
เท่านั้นเอง………………………
กองพันทหารกล้าอันได้แก่
ทหารบก (กวาดพื้น)
ทหารอากาศ (กวาดหยากไย่)
ทหารเรือ (ถูพื้น)
รถถัง (ถือถังน้ำ)
………………………………..
ราบเป็นหน้ากลอง ดุจดังโดนระเบิดนิวเคลียร์บอมบ์ลงมา
บางคนวิ่งเข้าสโตร์
บางคนวิ่งออกไปนอก office
บางคนวิ่งขึ้นชั้น 2
บางคนวิ่งเข้าห้องน้ำ
บางคน…ลาออก (อันนี้เว่อร์)
……………………………….
แล้วทำไมไม่ไปด้วยกัน
ก็ไอ้คนวิ่งเข้าสโตร์ มันเข้าไปคนแรก แล้วมัน Lock ประตู
ที่เหลือเลยแตกกระจาย
……………………………….
ร้อนถึงแม่ทัพต้องเอาอุปกรณ์สุดไฮเทคออกมาจับมัน
ถุงดำ
การไล่ล่าดำเนินไปอย่างดุเดือด
ถึงขนาดเสีย…หาง
ในที่สุดก็จับเชลยได้โดย (ป้า) ละม่อม
กฏของกองทัพเรา ไม่เลี้ยงเชลยเอาไว้ แต่ไม่ฆ่า
จึงจะปล่อยเข้า…บ้านข้างๆ ที่ไม่ค่อยถูกกัน…ซะงั้น
ว่าแล้วทั่นแม่ทัพก็โยนเชลย…ลอยข้ามกำแพงรั้ว…
ไปกระแทกกับกำแพงบ้านหลังนั้น
"แอ้บ…" เสียงเชลยที่น่าสงสารกระแทกกำแพงตกลงไป
 
ศัตรูเอ๋ย…ถึงเจ้าจะต้องมาพ่ายแพ้แก่กองทัพของเรา
แต่เจ้าก็จงภูมิใจเถิดที่ความกล้าหาญของเจ้า
ได้ทำให้ผู้ชายในโรงงานนี้เกือบ 10 คน
วิ่งหนีกระเจิดกระเจิงแบบไม่รู้ทิศมาแล้ว
ขอสดุดี
 
รายงานโดย ธนัติ์ (จากชั้น 2)

3 responses

  1. เกด

    อะไรกัน! ผ่านการฝึกหนักจากที่บ้านมาแล้วด้วยศัตรูตัวขนาด…..อืมมม…ขนาดดด….เอาเป็นว่าใหญ่กว่านั้นละกันน่ะ! ยังมาแพ้ราบคาบให้กับไอ่ตัวเท่าฝ่ามือเนี่ยนะ?! นับว่ายังฝึกมาไม่พอนะธนัติ์ว่าแต่ไอ่ตัวเล็กเนี่ยมันเป็นลูกของไอ่ตัวใหญ่แล้วแอบติดรถเฮียนัดมาป่าววะ

    25/01/2006 ที่ 01:17

  2. Dhaneht

    กลัวอะไรกะตุ๊กแกนี่ครับพี่น้อง เจอมาแล้วจะจะไปอ่าวมะนาว … สอดส่ายสายตาดูหมด ไม่มีที่ไหนที่ตุ๊กแกจะหลบซ่อนได้เอาล่ะวะกู… เหนื่อยมาทั้งวันนอนก่อนละวะคว้าผ้าห่ม .. ล้มตัวตึงมองเพดาน….เห็นขื่อ….มันคงจะจบแค่นี้ถ้าบนขื่อไม่มีไอ้ตัวที่ว่า ก้มหน้ามองดูเรามันจ้องเราไม่ได้จ้องมัน … แต่ตาค้างไปแล้ว….ตุ๊กแกหรือสัตว์ประหลาดจากดาวนาเม็กวะหัวแม่งเท่ากำปั้นเกาะอยู่บนขื่อ แล้วโน้มคอลงมาจ้องสัตว์สองเท้าอย่างเราตามันสีเขียว ๆ แดง ๆ … ทำยังกะจะลงมาแดกกูเป็นของว่างก่อนนอนงั้นล่ะค่อย ๆ สไลด์ตัวไปปลายเตียงอย่างเงียบเชียบหนึ่ง.กลัวมันตกใจ แล้วโดดใส่สอง.กลัวไอ้คนข้าง ๆ มันไหวตัวทัน(กูโดนแล้ว มึงต้องโดนด้วย)แล้วก็ชะแว่บ หนีไปนอนห้องอื่น….รุ่งเช้าไอ้เพื่อนคนที่เราทิ้งไว้ในห้อง หายไปไหนไม่รู้(สงสัยกลายเป็นอาหารว่างก่อนนอนไปแล้ว)

    25/01/2006 ที่ 12:39

  3. Supapong

    นี่เป็นตุ๊กชั้น … เอ๊ย ตุ๊กเธอ(แก) ถ้าเป็น แมงสาปตัวเท่าตุ๊กแก จะว่าทำกันยังไงน้อ…

    25/01/2006 ที่ 17:13

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s