เล่าเรื่อง เรื่อยเปื่อย

ลอย…ลอยกราโทงงงงงงง…

วันลอยกระทง…(ย้อนหลังหน่อยละกัน ไม่มีโอกาสเขียน ไม่ว่าง)

เป็นวันที่ลงเรือไฟวันสุดท้าย ทุลักทุเลตั้งกะวันแรก

ที่ต้องทำงานต่อในเรือที่ลอยอยู่กลางน้ำ

ต้องนั่งเรือเล็กสาวเชือกกลับฝั่งทีละคน

ต้องฝ่าคลื่น…ความสูงแล้วแต่เรือที่แล่นผ่าน

ต้องลุ้นว่ากรูจะได้ลงไปว่ายน้ำแม่น้ำเจ้าพระยาไหม

เฮ้อ…ไอ้ ททท.เฮงซวย

เรือมารับทีมงานกลับซักลำ แม่งก็ไม่มี

"รับแต่คน ททท.ครับ"

อ้าว…ไอ้ห่า มึงบอกกรูซักคำไหม ว่าจะออกมาจอดกลางแม่น้ำ

ถ้าบอก กรูจ้างเรือแล้ว…แง่ง

เรือออกแล้ว ดูท่าว่าจะราบเรียบดี

เรือโคลงนิดหน่อย ตามดีกรีของอาซาฮี 2’ป๋อง

ไก่ทอด แหนมปลากราย กลายร่างเป็นแกงจืดไปตั้งกะลงเรือเล็กจะมาขึ้นเรือใหญ่แล้ว

คลื่นสูงอิ๊บอ๋าย ขนาดแม่น้ำนะนั่น

ยังไม่ได้กินเลย ท่าทางคืนนี้คงหิวโซชัวร์

 

ผ่านไปกลับลำที่สาทร…ฝนตก… เวร…

ตะแรกปรอยๆ พึมพำ พึมพำ ก็ว่าจะนั่งตากฝน เท่ห์ และไม่มีที่ให้หลบ

ตอนหลังชักเจ็บ หน้าหนาวนะเว้ย ทำไมตกหนักขนาดนี้

น้ำเริ่มท่วมเรือ…อ่า…แต่ยังไงก็ไม่จมหรอก เรือใหญ่มาก…

แต่ที่หนักใจคือ น้ำเริ่มท่วมสายไฟ

ซึ่งไม่รู้เลยว่าเส้นไหนมันรั่ว เส้นไหนยังสภาพดีอยู่

เรือเหล็กทั้งลำอีกตะหาก

เลยต้องดับเครื่องปั่นไฟ เพื่อสวัสดิภาพของเราเอง

พอดับไฟเท่านั้นแหละ ได้เรื่อง

ไอ้เฮงซวย วอ.มาเลย ให้เปิดไฟ จะบ้าเหรอ…

สักพักให้ทหารประจำเรือลงมาบอก

ว่าให้เปิดไฟ อารมณ์นี้อยากกวนตีนซะแล้ว

กะว่าถ้าฝนไม่หยุด ก็ไม่เปิดเว่ย…

นายกฯ ก็นายกฯ สิวะ มึงไม่หลบฝนเหรอไง

ว่าแล้ว เรือเร็วก็เข้ามาเทียบ เอาไฟส่อง เลยเดินไปมองหน้ามัน

มึงพูดมาสักคำสิ ว่าให้เปิด

จะเรียกให้ขึ้นมาตายด้วยกันเลย

ฝนหยุดแล้ว ขี้เกียจวิดน้ำออกจากเรือแล้ว

สภาพเรือเริ่มเข้าที่แล้ว ไฟเปิดได้บ้าง แต่อยากกวนตีน

ผสมกับอยากให้ลมพัดให้แห้งกว่านี้อีกสักหน่อย

เลยไปนอนเล่นดูดาวคุยกะพี่แบงค์ที่หน้าเรือ

นอนซะริมเลย เลยเอามือเกาะช่องเอาไว้ช่องหนึ่ง เผื่อร่วง

ได้ผล…หลับ…ตื่นมาตอนใกล้จะถึงจุดโชว์แล้ว

มีคนบอกว่าฝนเดือนพฤศจิกายนเนี่ย

หนาวเหน็บ เย็นยะเยือกที่สุดแล้ว

เพราะมันมาพร้อมกับอากาศหนาว

เมื่อน้ำที่เย็น มารวมกับลมที่หนาว

ก็สามารถทำอันตรายกับคนที่ภูมิคุ้มกันจิตใจไม่เข้มแข็งพอ

ให้เกิดอาการหวั่นไหว หนาวใจได้ง่ายๆ

 

แต่เรามีภูมิคุ้มกันแล้ว…ใช่ไหมครับ…ใช่ไหม…

มาถึงหอประชุมกองทัพเรือแล้ว คนเพียบ ไฟก็เปิดแล้ว

ครบองค์ประชุม อ้าว…เห็นเรือเราออกอากาศอยู่บนจอ

นางเงือกกับพระอภัยก็เลยโยกกันใหญ่ ให้เห็น effect พิเศษ

นางเงือกกับพระอภัยขยับได้…ด้วยคน 2 คน

 

กลับถึงท่าพระราม 8 แล้ว ไม่ใช่ท่าสิ ทุ่น เพราะจอดกลางน้ำ

คนลอยกระทงเยอะมาก ร่ำๆ ว่าจะขอออกเรืออีกรอบ

เอาไปไถกระทงของไอ้พวกที่มาด้วยกันให้มันจมให้หมด…แง่ง…

อิจฉาจนสาแก่ใจแล้วก็เก็บข้าว เก็บของ อำลานางยักษ์ พระอภัยและนางเงือก

ดับเครื่องปั่นไฟ…ฉวยเบียร์กระป๋องสุดท้ายไว้ตอนเดินกลับบ้าน

แล้วก็……………………………..

กลับไม่ได้ เพราะเชือกสาวเรือหลุด เว้ยยยยยยย……………

ไอ้ ททท.เฮงซวย

สุดท้าย พี่แบงค์เลยต้องเสี่ยงพายเรือเล็กเอาเชือกไปผูกที่โป๊ะที่ฝั่ง

แล้วให้เราสาวเรือกลับมานั่งกลับไปเอง

น้ำแรงมาก…กรูจะได้ว่ายน้ำแม่น้ำเจ้าพระยาไหมเนี่ย…

ของก็เยอะด้วย…แม่ง…

ไอ้ ททท.เฮงซวย

3 responses

  1. เกด

    อ่า……มาด่าเค้านี่

    21/11/2005 ที่ 22:27

  2. Unknown

    พี่นัทๆ มิ้วมาเยี่ยมมมอารมณ์ดีนะอิอิ

    21/11/2005 ที่ 23:18

  3. Dhaneht

    ช่ายไทยรักไทยเฮงซวย(แว่บบบบบบบบบบบบ ตัวใครตัวมันล่ะค้าบบบบบพี่น้อง)

    22/11/2005 ที่ 00:31

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s