เล่าเรื่อง เรื่อยเปื่อย

เคยไหม…เคยไหม…

นึกอยากทำงานเปเปอร์มาร์เช่ขึ้นมาหลายวันแล้ว
หาซื้อแป้งเปียกไม่ได้เลย เคยไปซื้อมาเมื่อปีก่อน
กระปุกใหม่ สีสดใส มีหลายสีด้วย
แต่ตอนนี้ หาไม่ได้แล้ว
เมื่อวันก่อนลองทำโดยการใช้กาวน้ำ
แพงมากกล่อง  1 อันใช้กาวน้ำ 2 แท่ง แท่งละ 20 บาท
ทำขายไม่คุ้มแน่นอน แล้วคราวนี้ project ใหญ่ซะด้วย
 
น้องสาวสุด love เลยบอกว่าเดี๋ยวทำให้ เรียนมาพอดีที่โรงเรียน
ก็เคยได้ยินละนะ น้ำ ต้มกับแป้งมัน ก็ ok เอาก็เอา
กลับมาได้เห็นแป้งเปียกอยู่ในหม้อต้ม เหอ เหอ เหอ
เคยเห็นขี้มูกไหม เคยจับขี้มูกไหม…
ขี้มูกใสๆ หนืดๆ ก้อนเท่าฝ่ามืออยู่ในหม้อ
ทำงานเสร็จกะจะเทเข้าขวดเก็บไว้ มันดันเหนียว เกาะปากขวดแน่น เทไม่ได้
ตัดใจเททิ้ง ก็กลัวจะไปตัดท่อน้ำ เลยต้องแช่น้ำไว้ก่อนให้มันละลาย
ปรากฏว่าไม่ละลาย ต้องโกยใส่ถุงพลาสติก
เคยเห็นขี้มูกไหม เคยจับขี้มูกไหม…
ขี้มูกบางก้อนไหลตกลงพื้นอ่าง เกาะติดกับเศษผัก เศษข้าว
เคยจามตอนกินข้าวไหม เคยเห็นตลกในหนังกินลอดช่องแล้วจามไหม
แหวะ แหวะ แหวะ
 
จบ
 
 

One response

  1. เกด

    ไม่เห็นเหมือนขี้มูกเลยแป้งเปียกน่ะ เหมือนขนมโมจิหรอกน่ากินจะตาย

    09/11/2005 ที่ 11:33

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s